28 oktober 2011 – einde van de Mayakalender en nieuw begin?

In Herne geslapen en innig ingevoeld.  De inspiratie van Calleman : “Mensen geloven dat de Maya kalender gaat over een eenmalige gebeurtenis (gewoonlijk 21 December 2012) wanneer er iets moet gebeuren, zij het een “poolkanteling”, een “galactisch alignement”, “Planeet X”, het einde van de wereld, of een “verandering van het bewustzijn”. Dit is een geweldig naïef en hoofdzakelijk religieus gezichtspunt, waarbij gedacht wordt dat veranderingen gewoon uit de hemel vallen zonder dat de mens daar actief en bewust in participeert in de opbouw van het proces naar het eenheidsbewustzijn. In de werkelijkheid is er overweldigend bewijs dat de Maya kalender opeenvolgende verschuivingen in het bewustzijn beschrijft, die vanaf 17 juli 2010 met een steeds hogere frequentie ervaren zal worden en nog meer na het begin van de Universele Onderwereld op 8 maart 2011. Maar pas op 28 Oktober 2011 zullen de verschuivingen ten einde zijn en zal een eenheidsbewustzijn zich stabiliseren die de grondslag zal vormen voor een millenium van vrede. Deze frequentietoename verklaart ook hoe het mogelijk is dat een dergelijke grote vernieuwing van alle systemen van overheersing mogelijk is in zo’n korte tijd.”
Hoop? Is dit echt een nieuw begin waarin alles stilaan in zijn plooi valt? Of ben ik niet meer dan een nostalgische dromer.
Weet je wat: ik neem het zeker voor het onzekere en ik zorg ervoor dat dit werkelijk een nieuw begin wordt!
En als je meedoen wordt dit ook het begin van wat Calleman n.a.v. zijn onderzoek van de Mayakalender voorspelt.

Momenten in profiel

Zinnema, Brussel 17 september 2011.  Lydia De Pauw-Deveen (Omoeke) presenteert haar biografie. Geschetste portretten in potlood en taal.

Wie was/is die politicus, artiest, auteur, voor haar?
Was het een ‘goede’ socialist of eentje die de partijkaart gebruikte voor zijn eigen belang?
Of was het een ‘echte’  socialist, iemand die congruent zijn overtuiging leefde?   

Lydia, die als vrijzinnige atheïst,  geen autoriteit van een externe God nodig heeft om te leven naar haar geweten. De eigen verantwoordelijkheid voor een goede wereld begint nu en start vanuit het onrecht van vandaag en niet met het oog op de hemel of 30 maagden!
Lydia het onbewust (?) ingebakken machismo van sommige van haar mannelijke collega politici.
Over  hoe ze moeten vechten heeft om een cursus ‘Kunst en Maatschappij’ te kunnen doceren op de unief.

Neen, ik sta er niet, geen familieleden.  Ik heb wel een ‘portret’, of liever had. Ik heb de ‘schets’ niet meer.  De drukker hield de tekening achter toen hij moest worden gereproduceerd .  Ondanks mijn aanhoudende vraag heb ik het blad nooit terug gezien.

De vele goede momenten met de familie, Omoeke en opa Frans zijn in ons geheugen gegrift.
Maar die tekening had ik graag terug gehad.

Ensors intrede van Christus in Brussel in 1889

Getty – LosAngeles. Ik sta voor een immens Belgisch schilderij dat ontbrak op de Ensor-tentoonstelling in Brussel. Het kon niet uitgeleend worden. Op het canvas een bonte gemaskerde processie met Christus (Ensor?) op een ezel, grijnzende militairen, vissersvrouwen, een verliefd koppel, een verwaand rechter, de zelfvoldane burgerij, een dokter met tovenaarshoed, de Dood in frak, de ‘Fanfares doctrinaires’, de bisschop die tamboer-majoor speelt voor burgemeester & schepenen in clownskostuum. Allen onder een vaandel met tekst ‘Vive la Sociale’. Ensor (Oostende, 1860 – 1949) houdt ons voor de gek, zet het establishment  een neus.45056949.IMG_2783s

2,58 bij 4,31 meter groteske figuren. Ensors atelier was niet hoog genoeg. Hij spijkerde het doek tegen de muur, het onderste gedeelte blijft op de grond liggen. Het doek wordt telkens een beetje verder opgerold terwijl hij laag per laag schildert. 50 jaar blijft het doek opgerold liggen in zijn atelier. Het  werd pas opgespannen in 1917 toen hij naar de verhuisde naar de Vlaanderenstraat (Ensorhuis in Oostende). In 1929 ging het werk naar naar Parijs, in 1939 naar Brussel voor grote exposities. Eugène Demolder (ik woonde 15 jaar op de Av. E.Demolder in Schaarbeek) was één van die paar intellectuelen die het genie van Ensor erkende.  In 1987 werd het schilderij aangekocht door het Getty en gerestaureerd. Ondertussen kennen we het als een grensdoorbrekend werk in de geschiedenis van de moderne kunst én als de achtergrond van ons 100 € biljet. Paradoxaal, hoe een parodie op het kapitalisme op een ‘duur’ bankbiljet prijkt. Vive la Sociale!?!